گفتاری کوتاه از گئورگ زیمل در باب مبادله
اکثر روابط میان آدمیان را میتوان در ذیل مقولهی مبادله مورد ملاحظه قرار داد. مبادله نابترین و متراکمترین صورت تعاملات انسانی است... بسیاری از کنشها که در بادی امر متضمن فرایندی یکجانبهاند، در حقیقت امر واجد آثاری دوجانبهاند. گوینده در پیشگاه مخاطب، معلم در برابر کلاس درس و روزنامهنگاری که برای عموم مردم مینویسد، هر کدام گویا تنها منبع تأثیر در چنین موقعیتهاییاند، اما [بهواقع] هر یک از آنها در پاسخ به مطالبات و رهنمودهای صادره از آن گروههای در ظاهر منفعل و بیاثر کنش میورزند. این کلام بلندپایه که «من رهبر آنهایم، پس باید از آنها پیروی کنم» در خصوص سیاسیون سرتاسر عالم صدق میکند. حتی در هیپنوتیزم که علی الظاهر بیشبههترین نمونهای است که در آن یک شخص نفوذ و تأثیر خود را متحقق میسازد و دیگری انفعال مطلق خود را ابراز میدارد، باز هم دوجانبگی برقرار است. همچنانکه یک متخصص هیپنوتیزم اخیرا اظهار کرده است، اثر هیپنوتیک متحقق نخواهد نشد، اگر که واکنش وصفناشدنی خاص فرد هیپنوتیزمشده به متخصص یادشده باز نگردد.
ترجمه از
Simmel, Georg. 1900b/1971. “Exchange.” pp. 43. in On Individuality and Social Forms, edited by Donald N. Levine. Chicago: University of Chicago Press.
کلمات کلیدی: گئورگ زیمل، مبادله، روابط انسانی
